#MondayMusings

De Mommy War Tag

Mommy War Tag

Mommy War Tag? Geen recept? Nee, een keer geen recept. Ik was namelijk al een tijdje erover aan het nadenken of ik mijn blog niet wat uit zou gaan breiden. Om ook eens over andere zaken te bloggen dan alleen maar recepten te plaatsen. Want soms heb je van die dingen waarover je eigenlijk wel wat zou willen vertellen of waarvan je denkt: dat is best leuk om te delen.

Nu ben ik de laatste tijd steeds meer mamablogs gaan volgen. Vol leuke, grappige, soms verdrietige verhalen, DIY-ideeën, reviews. Kortom, veel leesplezier en een heleboel inspiratie. En ook heel veel herkenning. Waar lopen we als mama allemaal tegenaan, wat houdt ons bezig of zelfs wakker? Wat voor grappige, en minder grappige, dingen maken we allemaal mee met onze kroost?

Mommy War Tag

Maar ja, dan komen de twijfels. Zit men er wel op te wachten? Een foodblogger die denkt ook een verhaal te hebben? Heb ik wel genoeg om te vertellen? Weet je, als ik het niet probeer, weet ik het nooit. Ik had het idee wel alweer een beetje op een zijspoor gezet. Maar een paar dagen geleden las ik De Mommy War Tag op LisetteLoves en laaide het gevoel toch weer op. En toen Lisette ook nog eens opmerkte dat het misschien een idee was om de tag over te nemen, wist ik het zeker. Ik ga dit gewoon doen!

Mooie start

En deze Mommy War Tag is een mooie manier om een start te maken, denk ik. Het zijn allemaal nogal puntjes waar een hele hoop mensen een mening over hebben en die voor heel wat discussie zorgen. Heet natuurlijk niet voor niets ‘Mommy War’ tag. De meeste vragen zijn bij ons nu niet meer aan de orde, de jongens zijn 6 en 8. Maar nu, een paar jaar verder, kan ik hier wel over reflecteren. Hoe heb ik/hebben wij toen dingen aangepakt? Was er een verschil tussen de eerste en de tweede? Zou ik het anders doen nu? De tag is overigens bedacht door Mama Zoekt Uit. Dus, here we go:

1. Geef jij je kind borst- of flesvoeding?

Bij beide jongens ben ik gestart met borstvoeding. Bij de eerste begonnen na een paar weken de eerste krampen. Heel normaal, was het antwoord. Beter op je voeding letten, was het advies. Maar de krampen werden steeds erger. Ik durfde al bijna niets meer te eten en te drinken. Na 8 slopende weken zat ik bij de kinderarts. Die kon niets vinden. Buik voelde helemaal normaal. Alleen was het niet normaal dat dat mannetje elk wakker moment krom of juist recht trok van de pijn. Ik zou niet weggaan voordat ik een fatsoenlijk advies meekreeg. Schoorvoetend kwam de kinderarts dan met: ‘tja, het is helemaal UW beslissing, maar u zou Omneo flesvoeding kunnen proberen. Maar ja, het is wel UW beslissing’.  Ik met een noodgang naar de drogist en Omneo gehaald. Na twee dagen was ons kind veranderd. Een verschil van dag en nacht. En na een week geen krampen meer. Bij de tweede toch weer borstvoeding geprobeerd, maar na een paar weken begonnen dezelfde verschijnselen. Maar ik had van de eerste geleerd, dus we gingen vrij snel over op flesvoeding. Zijn ze allebei niet slechter van geworden.

De druk om borstvoeding te geven is soms absurd. Dat een kinderarts je schuldig wil laten voelen is helemaal van de zotte. Dat borstvoeding goed is, staat buiten kijf. Maar het loopt nu eenmaal niet bij iedereen even soepel. En wat de reden ook is, waarom je besluit om flesvoeding te geven… het is jouw keuze en je moet dat doen wat voor jezelf goed voelt. Dat is meestal de enige juiste manier.

2. Slaapt je kind bij jou in bed, of heeft hij/zij een eigen bed?

De eerste paar maanden hebben de kinderen op onze slaapkamer in een wiegje geslapen. Daarna zijn ze naar een eigen bedje gegaan. Het is maar heel zelden voorgekomen dat ze bij ons in bed hebben geslapen.

3. Gebruik jij wasbare luiers of koop je ze kant-en-klaar bij de drogist of supermarkt?

Wij hebben alleen wegwerpluiers gebruikt. Eigenlijk nooit over wasbare luiers nagedacht, eerlijk gezegd. Misschien niet bepaald milieubewust, maar wij hebben de luiers wel altijd naar speciale containers van de gemeente gebracht. De luiers en alle andere incentinentiemateriaal worden gerecycled. Dus dat voelde dan weer wel goed.

4. Uitsluitend houten speelgoed of V-tech?

Haha, tja. Voordat we kinderen hadden riep ik keihard dat er alleen houten en duurzaam speelgoed zou komen. Draaide dat even anders uit. Sowieso komt plastic speelgoed over het algemeen net iets minder hard aan als het gegooid wordt (ja hoor, ook best een punt om over na te denken). Ook heb je niet in de hand wat je van anderen krijgt. En het allerbelangrijkste: dat vreselijk lawaaierige, irritante speelgoed is wel juist dat, waar de kinderen het gelukkigst mee zijn. Dan gaan mijn eigen principes toch al snel overboord.

5. Trek jij tweemaal daags een potje open of kook jij uitsluitend vers?

Ook hier weer bij beiden potjes geprobeerd. Maar dat ging er niet in. Alleen de fruithapjes. De groentehapjes en later de maaltijdpotjes kwamen er altijd net zo hard weer uit. Die lustten ze écht niet. En eerlijk gezegd, kan het ze niet kwalijk nemen. Dus braaf elke week meerdere pannen groente (en later ook vlees en vis) gekookt, gepureerd en in potjes ingevroren. Was ook geen moeite. Soms was het om mee te nemen alleen handiger geweest om een glazen potje te pakken, dan een diepgevroren bakje.

6. Dragen of wagen?

Wilde wel dragen, maar ik was in die tijd nogal corpulent, dus dat ging gewoon niet lekker. Verschillende soorten dragers en doeken ook geprobeerd.

7. Ga je al vroeg in de weer met zindelijkheidstraining of loopt jouw kind op z’n vierde nog rond in de luiers?

Allebei hebben ze ons geleerd dat het niet te forceren is. Hier in België gaan ze wel met 2,5 al naar school, de kleuterklas. En dan wordt eigenlijk verwacht dat ze zindelijk zijn. In de praktijd is dat bij de meesten toch wel niet zo. Wel geprobeerd met boekjes, beloningssysteem etc. Maar geen dwang. Beide jongens waren al drie, maar ook bij beiden ging van de ene op de andere dag de knop op. En gelijk overdag en ’s nachts zindelijk. Alles gebeurt op zijn tijd, denk ik maar.

8. Shop jij je drie slagen in de rondte bij Primark, of koop jij alleen eerlijke merken voor je kind?

Heel nobel, om alleen eerlijke merken te kopen. Maar eerlijk is eerlijk, wij hebben er nu eenmaal geen budget voor om alleen duurzame en eerlijke merken te shoppen. Bovenkleding gaat nog wel, maar broeken zijn echt een ramp. Soms na twee keer dragen al een kapotte knie. ‘Ik zou echt niet weten hoe dat is gebeurd, mama, heb écht niet op mijn knieën gezeten’. Tuurlijk. Ervaring heeft geleerd dat ze een broek van 50 euro net zo snel kapot hebben als een broek van 10 euro. Dan is de rekensom toch al gauw gemaakt.

9. Is er in jouw huishouden ruimte voor onderhandeling met je kind, of ben je een ware drillsergeant?

Nee, zeker geen ware drillsergeant. Maar soms is nee gewoon nee. Kinderen hebben er op den duur wel het meest baat bij dat je consequent bent. Geeft ook een stukje zekerheid. Ze komen nu wel op een leeftijd dat we sommige zaken wel in overleg doen. En soms wordt er ook onderhandeld. Binnen bepaalde grenzen wel te verstaan.

10. Laat jij je kind wel eens huilen, of troost je ‘m al bij de eerste snik?

Bij de eerste vond ik dat nog wel eens lastig, maar heb wel geprobeerd om niet bij elke snik meteen naar de babykamer te rennen. Op gegeven moment leer je ook het soort huilen kennen. Ook merk je op gegeven moment aan de manier waarop ze reageren als je er dan bent, of het serieus was of niet. Als ze vielen, ben ik niet meteen gaan troosten. Tenzij er wel degelijk iets aan de hand was. En ik kan echt wel (ook aan het geluid van de kinderen) opmaken of iets ernstig is of niet. ‘Oeps, gevallen, niks aan de hand, liefje’. Dan stonden ze op en renden vaak gelijk door. Toch krijg je vaak blikken van: ga je niet naar je kind? Slechte moeder… Soms bemoeien zich mensen er ook echt mee. Nu komen de jongens vaak thuis en showen (soms met trots) hun ‘battle wounds’ ;-).

 

Dat was de tag en de eerste non-food blog. Best spannend. Wil je de tag overnemen? Vermeld dan ook Mama Zoekt uit.

Hopelijk tot de volgende blog 🙂

Sharing is caring 🙂

Meer / More

2 Comments

  • Reply

    Kreanimo

    juli 11, 2017

    Ahhhhhh. Yay.
    Wat leuk Nicole… Ik ben benieuwd naar alle andere artikelen die gaan volgen.
    Ik heb al vaak getwijfeld over deze tag in te vullen.
    Maar om de een of andere reden heb ik dat nog steeds niet gedaan.
    Ik vind het woord mommy war niet zo een fijn eigenlijk.
    Maar je hebt hem heel respectvol en eerlijk ingevuld.

    • Reply

      Nicole

      juli 12, 2017

      Lief, dank je Ilse! Titel klinkt inderdaad heftig, maar de discussies om deze punten zijn dat vaak ook. Jammer genoeg…

Geef een reactie