#MondayMusings, Random Ramblings

It’s my party

Birthday Cake

It’s my party…

… and I cry if want to. Als ik It’s my party hoor, denk ik altijd onmiddellijk aan dat liedje. En begin ik het meteen in mijn hoofd te zingen. Heel vervelend overigens, want dan kan het wel uren in mijn hoofd blijven zitten.

Weer een jaartje ouder

En vandaag is het ‘my party’, want ik ben jarig! Jaja, weer een jaartje ouder. Maar wees gerust, ik hoef er niet van te huilen, hoor. Ik ben dankbaar dat ik ouder mag worden. Sommigen is dat namelijk niet gegeven. Toch wel iets om over na te denken. Soms is het wel confronterend, want met 46 jaar ben ik op school toch wel één van de (zo niet dé) oudste moeder van kinderen van 6 en 8 jaar oud. Sterker nog, ik zou van sommige andere ouders zelfs de moeder kunnen zijn. En dus zelf oma. Au…

Zo ook op het werk. Alle nieuwe aanwas is vaak ergens begin 20. En als je met de ‘oudere’ collega’s (lees: ca. dezelfde leeftijd) over tv-programma’s of muziek van een tijd geleden praat, krijg je van de jongere garde vaak hele vage blikken. Dan voel je je soms even heel oud.

Verder vind ik het leeftijdsverschil met collega’s of andere ouders totaal geen probleem. Ik heb ook niet het idee dat het andersom wel een probleem zou zijn. Ze zeggen weleens: je bent zo oud als je je voelt. En tussen mijn oren ben ik toch wel ergens 10 of 20 jaar geleden blijven hangen. Je ziet jezelf nu eenmaal niet als oud. Heel gek is dat.

Mind over matter

Aftakeling

Maar ik kan het natuurlijk ook niet ontkennen. Geestelijk jong blijven is één ding. Lichamelijk is het verval toch wel ingezet. Grijze haartjes, extra rimpeltjes, vel dat niet meer zo elastisch is, kleine pijntjes. En… een leesbril. Sinds vorig jaar.

Ik besefte op gegeven dat ik van heel dichtbij toch wel wat wazig zag. Een etiket achterop een product lezen begon toch wel lastig te worden. Ik zag die kleine lettertjes niet meer. En als je merkt dat je vork of lepel met eten ineens niet meer scherp is als je ’t naar je mond brengt, dan weet je dat het tijd is om naar een opticien te gaan.

Manlief

Manlief had dat al eerder opgemerkt. Die vond dat ik daar al veel langer last van had. ‘Hoezo?’. Nou, al die ‘houd dat ding niet zo dicht voor mijn neus, zo kan ik het toch niet zien’ momenten. ‘Ach, da’s niet!’. Uhm, wel dus. Kop in het zand? Nee, niet echt. Ik had die link echt nog niet gelegd. Maar wat maakt het ook uit. Vond het echt geen enkel probleem dat ik aan een leesbril moest. Tegenwoordig kun je ook echt heel erg leuke monturen kiezen. Als je er toch eentje moet hebben, dan ook maar een die er goed uitziet. En zo omarm ik eigenlijk wel die kleine (en grote) tekenen van het ouder worden. Blij dat ik het mee mag maken.

Nog even geen party

Eigenlijk vier ik al jaren mijn verjaardag niet met een echt feestje. Niet omdat ik het net leuk vind om jarig te zijn of om een feestje te geven. Maar september is op allerlei vlak een hele drukke maand voor ons. En volgende maand is onze jongste jarig. Dus om het voor onszelf wat makkelijker te maken, vier ik al een paar jaar met de jongste mee. Het is dan in grote lijnen wel ‘zijn’ feestje. Dat wil ik hem ook niet afpakken.

Taart

Op of rond mijn verjaardag zelf gaan we vaak met z’n viertjes eten. Toch even iets speciaals doen. Voor mezelf heb ik eigenlijk nooit een verjaardagstaart gemaakt. Ik bak wel altijd alles zelf voor een feestje. Op het werk trakteer ik ook altijd. Wederom altijd alles zelfgemaakt. Mijn lieve collega’s verwachten inmiddels ook niets anders, dus ik kan het ook echt niet maken om ineens met een vlaai van de bakker aan te komen 😉

Nu vond ik het dit jaar toch eens tijd om wél voor mezelf een verjaardagstaart te maken. Toch een beetje party. Op ‘ons’ feestje volgende maand mag de jongste weer een thema kiezen voor de taart. Dan maak ik er geen voor mezelf, die taart gaat helemaal voor hem zijn. Dan maar nu een taartje voor mezelf. Is het geen plaatje??

Birthday Cake

Cadeau

Dit jaar heb ik een superlief cadeau gekregen. Ik wist het natuurlijk al wel, maar dat maakt het niet minder lief. Het is iets wat ik al heel lang wilde hebben. Een mama-sieraad.

Ik heb al heel lang naar het juiste sieraad gezocht. Ik wilde namelijk heel graag iets met de namen van onze kinderen. Ook die van ons sterretje, Zoë. Zodat ik haar naam ook altijd zichtbaar bij me kan dragen (in mijn hart zit ze toch altijd).

Maar de meeste sieraden vond ik vaak te zoet, in een harte verwerkt of zo. Ik zag wel prachtige ringen, maar een gepersonaliseerde ring vond ik wat te riskant. En eindelijk vond ik het perfecte sieraad. Lief, maar toch ook een beetje stoer. En als mijn man dan ook nog voorstelt on het cadeau te doen… daar moest ik gewoon ja op zeggen 🙂

Zo mooi…

Trakteren

Van het weekend lekker met mijn schatten gevierd. Vandaag wel gewoon aan het werk, maar het feest gaat ook hier een beetje door. Zoals hierboven al genoemd verwachten mijn lieftallige collega’s ook wel het één en ander te krijgen. Stel ze dan ook niet graag teleur, dus gisteren flink aan het bakken geslagen. En omdat het toch één van de leukste bezigheden is, de kinderen (en de man) graag tussendoor komen snoepen (lees: altijd in de buurt rondhangen om de gardes van de mixer, de spatels of kommen af en uit te likken) en het dus altijd wel gezellig is, is het ook zeker geen straf om te doen.

Op naar volgend jaar 😉

Bedankt voor het lezen!

Sharing is caring 🙂

12 Comments

  • Reply

    Ilse

    September 11, 2017

    Ik heb er ook zo één 🙂
    En ook wel een ring, maar het staal geeft irritatie en dat is wel héél erg vind ik 🙁

    Gelukkige verjaardag nog!

    • Reply

      Nicole

      September 11, 2017

      Oh echt?! Leuk! Wel jammer van die ring. Toch niet die laatste die je had laten maken? En dank je wel 🙂

  • Reply

    Marije

    September 11, 2017

    Gefeliciteerd! Maak er een mooie dag van.

    • Reply

      Nicole

      September 11, 2017

      Dank je wel, Marije!

  • Reply

    nicole orriens

    September 12, 2017

    Gefeliciteerd! Hopelijk heb je een fijne dag gehad. Je taart vind ik alvast geweldig!

    • Reply

      Nicole

      September 12, 2017

      Dank je wel!

  • Reply

    Roelina

    September 14, 2017

    Alsnog gefeliciteerd. Wat een mooi sieraad. En wat een prachtige naam: Zoë. Fijn dat ze nu zichtbaar dichtbij is. Zoals je weet, herken ik dat.

    • Reply

      Nicole

      September 15, 2017

      Dank je wel! Ben er heel blij mee. Ook al dragen we onze sterretjes altijd bij ons, dit voegt toch nog iets extra’s toe. En… ik heb nog een besluit genomen, moet alleen nog vorm krijgen (dus kan nog even duren) 😉

  • Reply

    Lifestyle Mommy's ~ Linda

    September 16, 2017

    Alsnog gefeliciteerd. Wat een prachtige taart en een geweldige ketting 😀

    • Reply

      Nicole

      September 16, 2017

      Dank je wel, Linda!

  • Reply

    ElsaR

    September 17, 2017

    Nog proficiat Nicole ♥ hmmm… de taart ziet er echt lekker en feestelijk uit!
    Smaakvol en heel speciaal sieraad met de namen van de kinderen. Ik vind het echt een mooi cadeau ☻
    Liefs ElsaR

    • Reply

      Nicole

      September 17, 2017

      Dank je wel, Elsa! Ja, ben er ook zo blij mee 🙂

Leave a Reply